داستان قورباغه ها
چند قورباغه از جنگلي عبور مي كردند كه ناگهان دو تا از آن ها به داخل گودال عميقي افتادند . بقيه قورباغه ها در كنار گودال جمع شدند و وقتي ديدند گودال چقدر عميق است به دو قورباغه ديگر گفتند كه ديگر چاره اي نيست و شما خواهيد مرد.دو قورباغه اين حر ف ها را ناديده گرفتند و با تمام توانشان كوشيدند كه از گودال بيرون بپرند . اما قورباغه هاي ديگر دائمأ به آنها مي گفتند كه دست از تلاش برداريد، چون نمي توانيد از گودال خارج شويد، به زودي خواهيد مرد.بالاخره يكي از دو قورباغه ، تسليم گفته هاي ديگر قورباغه ها شد و دست از تلاش برداشت. او بي درنگ به داخل گودال پرتاب شد و مرد.اما قورباغه ديگر با حد اكثر توانش براي بيرون آمدن از گودال تلاش مي كرد. بقيه قورباغه ها فرياد مي زدند كه دست از تلاش بردار ، اما او با توان بيشتري تلاش كرد و سرانجام از گودال خارج شد.وقتي از گودال بيرون آمد، بقيه قورباغه ها از او پرسيدند : مگر تو حر فهاي ما را نشنيدي؟ معلوم شد كه قورباغه ناشنواست . در واقع او تمام مدت فكر مي كرده كه ديگران او را تشويق مي كنند !
تنها بازمانده يك كشتي شكسته به جزيره خالي از سكنه اي افتاد. او با دلي لرزان دعا كرد كه خدا نجاتش دهد. اگر چه روزها افق را به دنبال ياري رساني از نظر مي گذراند ولي كسي نمي آمد. سرانجام خسته و از پا افتاده موفق شد از تخته پاره ها كلبه اي بسازد تا خود را از عوامل زيانبار محافظت كند و دارايي هاي اندكش را در آن نگه دارد. اما روزي كه براي جستجوي غذا بيرون رفته بود به هنگام برگشتن ديد كه كلبه اش در حال سوختن است و دودي از آن به سوي آسمان مي رود. متاسفانه بدترين اتفاق ممكن افتاده بود و همه چيز از دست رفته بود.از شدت خشم و اندوه در جا خشكش زد و فرياد زد: "خدايا چطور راضي شدي با من چنين كاري كني؟" صبح روز بعد با صداي بوق كشتي اي كه به ساحل نزديك مي شد از خواب پريد. كشتي اي آمده بود نجاتش دهد. مرد خسته از نجات دهنده گانش پرسيد: شما ها از كجا فهميديد من در اينجا هستم؟ آنها جواب دادن: ما متوجه علايمي كه با دود مي دادي شديم. 
کوهنوردی می خواست بلندترین قله رو فتح کنه .بالاخره بعد از سال ها ماجراجویی رو شروع کرد .اما از اونجا که آوازه فتح قله رو فقط واسه خودش می خواستتصمیم گرفت به تنهایی این کارو انجام بده .او شروع به بالا رفتن از قله کرد ،اما دیروقت بود و به جای چادر زدن به بالا رفتن ادامه دادتا کم کم هوا تاریک شد ...سیاهی بر کوه سایه افکنده بود و ماه وستاره ها توی سیاهی شب گم شده بودند و کوهنورد نمی تونست جایی رو ببینه !در حال بالا رفتن بود و فقط چند قدم تا قله مونده بود کهپاش لغزید و حس کرد که جاذبه زمین داره اونودر خودش فرو می بره !!همچنان در حال سقوط بود و در این مدت تمام وقایع خوب و بد زندگیش پیش چشماش ظاهر شدند !ناگهان درست در لحظه ای که مرگ رو به خودش نزدیک می دید ،حس کرد طنابی که به دور کمرش بسته شده ،اونو به شدت می کشه !میان آسمان و زمین معلق بود و فقط طناب بود که اونو نگه داشته بود در آن سکوت هیچ راه دیگری نداشت جز اینکهفریاد زد : خدایا کمکم کن ...ناگهان صدایی از دل آسمان پاسخ داد : از من چه می خواهی ؟- خدایا نجاتم بده !- آیا یقین داری که می توانم تو را نجات دهم ؟ - بله باور دارم که می تونی !- پس طنابی که به دور کمرت بسته شده قطع کن ... !!لحظه ای در سکوت سپری شد و کوهنورد تصمیم گرفت با تمام توانش طناب رو بچسبه !فردای اون روز گروه نجات گزارش دادند که جسد یخ زده کوهنوردی پیدا شده در حالی که از طنابی آویزان بوده و دستهایش طناب رو محکم چسبیده بودند ، فقط چند قدم بالاتر از سطح زمین ... !!!